چکیده
آرتمیا، سخت پوست آبشش پای کوچکی است که به طور گسترده در آبزی پروری به ویژه برای پرورش لارو سخت پوستان و ماهیان دریایی در سراسر جهان ضروری است. این دستورالعمل به افزایش دانش و مهارت محققان، مروجان، متصدیان مراکز تکثیر میگو/ماهی و سیاست گذاران کمک می کند. ناپلی آرتمیا پرکاربردترین غذای زنده برای پرورش لارو سخت پوستان و ماهیان است. از مزایای آرتمیا می توان به اندازه مناسب(450 میکرومتر)، طعمه زنده، قابلیت هضم و ارزش تغذیه ای بالا از نظر پروتئین و اسیدهای چرب غیر اشباع با زنجیره بالا اشاره نمود. سالانه حدود 4500 تن سیست آرتمیا در سراسر جهان به بازار عرضه می شود. قابلیت منحصربه فرد آرتمیا تولید جنین های خفته است که به اصطلاح سیست نامیده می شوند. با افزایش رشد آبزی پروری، در حال حاضر ایران حدود 40 تن سیست آرتمیا برای مصرف در مراکز تکثیر میگو، ماهیان دریایی و زینتی وارد می کند. بسیاری از کشورهای جهان از جمله چین، تایلند و ویتنام با موفقیت فناوری تولید آرتمیا در مزارع نمک خورشیدی را بکار گرفته اند. هدف از این راهنما، ارائه دستورالعمل های فنی به مروجان، محققان جوان و پرورش دهندگان آرتمیا در مزارع استخراج نمک و استخرهای خاکی است. این راهنما شامل عواملی است که باید در انتخاب محل مناسب، روش های مختلف پرورش آرتمیا، مراحل ساخت صحیح استخر، روش آمادهسازی استخر آرتمیا، روش استاندارد انکوباسیون و ذخیرهسازی سیست آرتمیا، نگهداری و مدیریت استخر آرتمیا، تولید جلبک مناسب برای تغذیه آرتمیا، تهیه غذای فرآوری شده و تغذیه تکمیلی، مدیریت بیماریها و بهداشت و برداشت، فرآوری و نگهداری سیست و زی توده آرتمیا در نظر گرفته شوند. امروزه بیش از 90 درصد از سیست آرتمیا در جهان از دریاچه های نمک داخلی که اغلب در مناطق (نیمه) خشک با منابع آب شیرین محدود قرار دارند برداشت میشود. تولید آرتمیا در استخر در کشورها و مناطق مختلف قابل اجراست. هرچندعوامل مختلفی مانند گونه آرتمیا، شرایط محیطی متفاوت بر تحمل دمای جمعیت آرتمیا، زمان بلوغ، باروری و تخمین بازده تولید موثر هستند.